Schloss Rheydt

Schloß Rheydt.

Photowalk

Home of the peacocks

The crystal bowl was there as well

The photographers

Hafri Poetry 06 2011

the wise man told me
If you look at the water
Throw a stone

The wise man told me
Make your wish
And you never are alone

The wise man told me
Listen to what I say my friend
That stone is the future laying in your hand

I was standing at the bridge
The dark water
reflected the dark sky

I was standing at the bridge
At the horizon the lights
of a ship catched my eye

I did open my hand
And did watch to the stone
That did travel with me from home

I watched down, and without realizing what I did
My arm did move, and that was it
Soundless the stone went down

I could hardly see where it went
I could hardly see the water bend
There was that voice: Trust, my friend,
This is the start, not the end

Later I did talk to a friend
Who had a stone that did similar end
The same bridge, the same noise
The same water, the same voice

After all that time I did understand
What the words of the wise man had meant
From than on I trust the night
From then on I always come back to the light

Een wijze man vertelde me
Als je naar het water kijkt
Werp dan een steen

Een wijze man vertelde me
Wens je wat
En nooit ben je alleen

De wijze man vertelde me
Herinner dit, daar aan de waterkant
Die steen is de toekomst, en ligt in jouw hand

Ik stond op de brug
Het diepe donkere water
Reflecteerde de donkerte van omhoog

Ik stond op de brug
In de lichtjes aan de horizon
Voer een schip mij in het oog

Ik opende mijn hand in de kille nacht
Zag de steen
Die ik van huis had meegebracht

Ik keek naar beneden, en herinner me vaag
Hoe ik mijn arm bewoog
De steen gleed geluidloos omlaag

Ik kon nauwelijks zien waar ze verdween
Ik kon nauwelijks zien waar de kring verscheen
Daar was de stem, geloof er maar in

Dit is niet het einde, maar het begin

Later sprak ik een vriend en begreep meteen
Dat zijn steen op gelijke manier verdween
Hetzelfde geluid, dezelfde brug
Hetzelfde water, de stem kwam terug

Sinds die tijid heb ik gevoel
Wat de wijze man heeft bedoelt
Sinds die tijd vertrouw ik de nacht
Zij is het die mij naar het licht terug bracht

© HaFri Poetry 02.06.2016

HaFri Poetry May 2011

Mothers‘ day

Oh well, it could be an ordinary day
Some name it Mothers‘ day
I did give up that a long time ago
Every day, my love for her can show

Today mom isnt more or less
She’s one that I always caress
Commercial spoken the day counts a lot
And our children are part of the plot

Ah mothers‘ day, for me it shouldnt be
She is every day a part in me
I dont need this day to be waiting for
Every day of the year I love you more

But who am I, to judge others who show
Only for me it’s a normal day, also#
Who wants to spoil, should not hesitate
Because our mother is definitely great

Go and show her a bliss
Today she is the one, 

That I 

a lot do miss

Moederdag

Ach, het lijkt een gewone dag
Sommigen noemen het moederdag
Al lang heb ik het opgegeven
Een speciale dag voor wie dan ook te beleven

Moeder is vandaag niet meer
En zeker ook niet minder
Maar voor de commercie telt het zeer
Over de hoofden van de kinders

Ach, moederdag, het hoeft niet echt voor mij
Ze is toch elke dag bij mij
Ik hoef niet te wachten tot vandaag
Ik heb haar alle dagen even graag

Maar wie ben ik, om over anderen te beslissen
Voor mij is het een gewone dag
En wie iemand verwennen wil, die mag
En ik, blijf mijn moeder gewoon, 

ook vandaag

een beetje boel missen

© HaFri Poetry 08.05.2016

And if I say
Please not yet now
It doesnt fit quite
Does that realy matter somehow?

And if I say
Please save me
I am not sure I can cope it
Will it stop, just because I hope it?

And if I pray
Please, not today
And please not tomorrow
Does it help, does it give less sorrow?

Reality speeds up and heads the wiour wishes
And even tho I should love to dismiss it
It is unstoppable, we approach the time
It is not me who is drawing the line

Be strong, sweet child of mine
You know where I am to be find
It is not in our hands, what is
But only in those of His

En als ik zeg
Nu even niet
Het komt niet goed uit
Maakt dat werkelijk wat uit?

En als ik zeg
Bespaar me dit
Ik ben er nog niet aan toe
Houdt het dan op, af en toe?

En als ik vraag
Nee niet vandaag
En ook niet morgen
Helpt het, geeft dat minder zorgen

De werkelijkheid haalt de wenselijkheid in
En ook al heb ik nog zo weinig zin
Het is onvermijdelijk, de stap komt eraan
Niet ik trek aan de lijnen

Wees sterk, mijn kind
je weet waar je me vind
En wat komt, ligt niet in mijn hand
maar in de Zijne

© HaFri Poetry 09.05.2016

How you are sitting somewhere
How you are doing there
How much you should like to show
That you know the ways to go

Reflecting an illusion
You cant help that you cant get them
No chance to reflect to others
No one to compare with, who bothers
A problemchild, is the expterts‘ conclusion
But you know better, keep silence and let them

How much you should love to be someone else
You scream your emptyness away, also
You heartdeep yell: now GO!
Reveals what your heart realy tells

You scare everyone away from your path
No one should tell you how and what
You think, when noone is there to see
The pain should be so much less, maybe

But listen to what I say, my heart
We all do get of the cake our part
You never shall be alone
There is always someone around you to roam

Most likely you say I wont
But I know what you mean with that
You are scared til your bones
Horrible things you’re thinking at

Yell, run away
Walk your own way through life
But remember what I say
I am already there,
when you need one to survive

Deep inside you are, like all of us, a beauty
And at the moment it has to be
You will be there for me as well
Like others for you, that’s a swell

The child of the charges, you seem to be
The problem maker that they see
Is just one part of the painting you make
You’re more than that, one day comes the break

No, you never are desperate and fall
No, you cant hate them all
There is someone who loves you warm
One day, you will lay in her arms

Just be tough now, when you have to
When they want people shall read you
Discover your wonderful chords
that is hidden in both our words

© HaFri Poetry 13.05.2016

A voice, we know it so well
Except when yours has something to tell
So close, so far and all
The miracle of a phonecall
And like in so many lines
The sound is inside, most of the times

Just when the silence is sound
Without the frames of words
I can catch
the deepest accords

Just when the silence is around
I understand
What words never can tell
Just when the silence is around
I know
I understand you perfectly well

Een stem, het is zo gewoon
Behalve als die van jou is
Zo ver weg, zo dichtbij

Het wonder van de telefoon
En zoals in zo vele zinnen
Zit het geluid van binnen

Pas als het stil is
Zonder de omlijsting van woorden
Verneem ik
de diepste accoorden

Pas als het stil is
versta ik
Wat met woorden niet wordt gezegd

Pas als het stil is
Weet ik
Dat niets hoeft worden uitgelegd

© HaFri Poetry 20.05.2011

Foottprints in the grass
Tell you where I once was
I am just a bit around
Search further, until you have found

Come, take my hand
Do not wait, it is all right
And walk your path with me
Let’s walk together, day and night

Where we did thread the grass
We transform our traces from future to past
Everything has an end to be
Until than, you can walk with me

Walking together with you my friend
I look at you, how you breath, how you talk
and if we rest a bit, at the end of our walk
You know that I shall understand

Come take my hand
Come, take my shoulder
Together we stroll over the strand

—-

Voetsporen in het gras
Vertellen je waar ik was
Als je zoekt naar mij
Ben ik daar net voorbij

Kom neem mijn hand
Kom, neem mijn schouder
En loop naast me, niet achter
We gaan samen, ik loop wat zachter

En waar wij het gras hebben getreden
Transformeren onze sporen het heden in verleden
Alles gaat voorbij
Jij niet, jij blijft bij mij

Samen nemen we de volgende stap
Ik kijk naar je, hoe je loopt, hoe je praat
En als je even, naast me, stil staat
Weet jij dat ik jou snap

Kom neem mijn hand
Kom, neem mijn schouder
Samen lopen we naar de waterkant
Met jou aan mijn zij, worden we samen ouder

© HaFri Poetry 22.05.2011

Just one line
I reread it again one time
No more need to read
It knocks me off my feet

Just one line
And the world does shine
I smile and am happy
Because you believe in me

Just one line
No news and oh so beautiful and charm
Just one line
It makes my heart forever warm

Slechts een zin
En alle woorden erin
Zijn bekend
Omdat jij mij zo kent

Slechts een zin
Ik lees het nog een keer
En hoef niet meer

Slechts een zin
En ik lach de wereld toe
Ik geloof erin
En jij weet hoe

Slechts een zin
Niets nieuws maar toch zo wonderschoon

Slechts een zin
Waarvan ik eindeloos genieten kan, gewoon

© HaFri Poetry 22.05.2011

HaFri Poetry April 2011

De kandelaar

 

Ze geeft me het verlate present
Onder jouw moede ogen
Bij jouw zieke gezicht
Dat zichtbaar geniet
Vredig glimlachen we naar elkaar
Ik pak het uit, ben blij verrast

Omdat het precies bij me past
Het licht vind plaats in de kandelaar
Ook dat ontgaat je niet

Een maandenoud bericht
In een vreemde taal

Je heft je hand, geef mij die krant
Wat er staat is niet belangrijk

We lezen allemaal hetzelfde
Een moment om nooit te vergeten

Oma, moeder, vader, kind

© HaFri Poetry 01.04.2011

The silence that you let
Screams me awake from my sleep
The emptiness you leave
Is filled with memories

The memories that you let
Do fill the now with the past
The words you did speak
Do reach my heart

The joy that you let
Comes into me
At the moments that I just dont know it anymore
When my tears have to shed

You did leave us so much
We did get our part
All what you wanted came to you
And at the moment you knuew it was all right
You knew it was your time to depart

Wat is gelaten

De stilte die je laat
Schreeuwt me wakker uit mijn slaap
De leegte die je laat
Is zo vol met herinneringen

De herinneringen die je laat
Vullen mijn heden met verleden
De woorden die je sprak
Dringen door tot in mijn hart

De vreugde die je laat
Komt tot me
Op de momenten dat ik het even niet meer weet
Als mijn tranen moeten stromen

Je liet ons zo veel
We kregen ons deel
Alles wat je wilde is gekomen
En toen alles goed was

wist je dat jouw tijd was gekomen

 


A precious gift, from years ago
Guides me night and day
we could share love and sorrow
I never get lost with you on my way

It is like all the moments in my heart
The tear, the letting go
The warm hug, the thing to know
Never we shall tear apart

Small but full of power and light
I never expected you to be so bright
We did return to where I got you, my precious gift
You stood next to mother’s bed when she left

My small precious buddha
Unnoticed, so close
Guided her at her latest moments
And only I was aware your host

My precious little buddha
Took care for a peacful farewell
And did return with me full of power
Faith, trust, and wishing well

Een geschenk, van jaren geleden
Begeleid me sindsdien elke dag
Lief en leed mochten we delen
Elke keer als ik het zie, is er de lach

De kleine Boedda draag ik met me mee
Net als al die momenten in mijn hart
De traan, het los laten
De warme omhelzing, het zeker weten
nooit alleen te zijn

Klein, maar vol met kracht
Wie had dat toendertijd gedacht
Samen keerden we terug
Naar de stad waar ik het kreeg

Mijn kleine geschenk
Stond naast je bed
Toen je afscheid nam

Mijn kleine Boeddha
zo onopvallend, en toch zo nabij
Begeleidde je laatste momenten

En ik was erbij

© HaFri Poetry 28.04.2011

Elke keer gebeurt het weer
En denk maar niet dat ik er van leer
Als ik even een foto wil klikken
of een sms wil tikken

Openbaar, of in het geniep
Het maakt niet uit, steeds weer die piep
En als ik kijk, dan weet ik al
Wat het apparaat me melden zal

Battery empty, please reload
Argh, een eindeloos gekl..t
Waar heb ik die adapter gelaten
Ik haat die oplaadbare apparaten

na vloeken en soms dagen zoeken
Hangt het apparaat weer aan de stroom
Aan een draadje, heel gewoon
Hoezo heet zoiets draadloos genot
Dat opladen maakt me haast zot

Mobiele appraten, we kunnen niet zonder
Maar als ze leeg zijn, begint het gedonder
dan moeten ze, net als alles heel fijn
Gewoon ouderwets, aan de lijn 

Every time it happens again
And dont think I learn my lesson, man
When I want to take a pic
Or want to text a message with a click

When I am awake, or barely asleep
Sneaking comes that horrible beep
and when I look, I know right away
What the high tech tingy wants to say

Battery empty, please reload
What the heck, I thought it’s remote?
Where is the charger, I dont know
Mobile services, I hate them so

Searching for more than just an hour
I finally find the fitting power
What do you mean mobile device
it makes me nuts, melts all my ice

We cannot do without this technolocy
But beweare when the things are indeed empty
Than there is only the traditional wire
That returns our mobile life back to fire

🙂

© HaFri Poetry 29.04.2011

HaFri Poetry March 2011

You can not drown into your sorrow
You can try it today, want it tomorrow
I won’t let you, not later, not now
And please dont ask me how

I shall not let you go down
And when you think you will always drown
I will be there and tug you ashore
As long as my arms can carry you, and more

I shall not see when you will loose
Because it’s you. Always. Who I choose
My grip is firm, even when you dont realize so
I am still there when you are filled with sorrow

Listen carefully to what I say
I am there, always, no matter how tough, never far away
There is no distance between you and me
I stand next to you, just look and see

Behind you, to drop your fall
Tensing your deepest desire and all
Come to me, it is okay, the way it is
I am with you
Even when this is the last there is

Je kunt niet verdrinken in je verdriet
Je kan het proberen, maar het gaat niet
Ik laat het niet toe

Vraag me niet hoe
Ik laat je niet verdrinken
Hoe diep je ook wil zinken
Ik duik en breng je op het droge
Zo lang mijn armen je dragen mogen

Ik zal niet toekijken hoe ik je verlies
Omdat ik, altijd, voor jou kies
Ik hou je vast, ook al merk je het soms niet
Omdat je hart vol is van verdriet

Luister maar goed, naar wat ik zeg
Ik ben er, altijd, hoe moeilijk ook, en nooit ver weg
Afstand bestaat niet, je bent bij mij
Ik sta voor je, zij aan zij

Achter je, om je op te vangen
En ik speur het diepste verlangen
Kom maar, het is goed zoals het is
Ik ben bij je
ook als het het laatste is

© HaFri Poetry 23.03.2011

Hope

a dark cloud Hangs into the sky
I feel restless, and I know why
It’s the magical nature, playing with me
Life lessons, be not, or to be

The rain will fall, it’s comming near
The darkness approaches, now should I fear
I can join the ones that warn for thunder and fire
I prefer to choose another wire

I will face what comes, with open eyes
I will not tell myself anymore lies
I am full with faith
No matter what the shadow will bring
It will pass, and the birds again will sing

I look forward to the sunlight again
And if you think I am a cold and heartless man
I shall not argue with what you believe
And keep on trusting in what I achieve

The drops fall down, the wind starts to blow
Some are sheltering, others run and go
I face it with a grin
I never let it in

The hail hits me, the flashes deafen my ear
No matter what, I do not fear
When my time has come, than it has to be
Until than, nothing realy matters to me

The cloud floats over, as it begun
Rain disappears, makes place for the sun
I stay there, wet and cold
I should not when I had not hold

You 

in my arms, in my heart
I promise, we shall never part
I lean on you, you live in me
Until the last breath, whenever it should be

Together with you, I can face the time
Bearing the darkness, breathing the shine

© HaFri Poetry 28.03.2011

Who am I, to tell you what to do
Who am I, to decide what’s good for you
Why should I know better
what realy does matter

You know better than anyone
When your moment has come
Now, at the almost end
You lay it in someone others‘ hand

Strangers will judge the final trial
and it will be without a denial
You know what you want, and what you will get
It’s your decision, it wont make me sad
To see when you finally find your rest
It’s all that I want, if it is the best

Strangers will say, it’s okay, to do it now
and they will tell us where and how
The last decision that is to make
They will decide the final brake

Is this true? I dont know
To me it just looks like so
Because behind the screen
It is you who has foreseen
You did make your plan
You did drew the lines 

Cutting your final string
No one else who needs to bring
Or sharpen the knife
Because the final cut
will close this part of life

Wie ben ik, om je te vertellen wat je moet
Moet ik jou zeggen, wat slecht is of goed
Zou ik het echt beter weten, wat en hoe
Ach, wat doet het er allemaal niet meer toe

Beter dan ieder ander, die je kent
Weet jij wanneer je er echt aan toe bent
Aan het einde, wat snel nader komt
Hangt jouw toekomst af,
van wat men van jouw heden vond

Je weet wat je wil, en dat je het zal krijgen
Het is jouw beslissing, en ik zal slechts zwijgen
Om te zien dat je eindelijk je rust weer vind
Dat is alles wat ik wil, jouw rust wenst jouw kind

Vreemden zullen zeggen, het is goed, het is de tijd
En spoedig voel je jezelf bevrijd
De laatste beslissing komt eraan
De laatste knoop doorgehakt, in je bestaan

Is het goed? Ik zou het niet weten
Alternatieven, ze maken het niet beter
Achter de schermen trek je aan de lijn
Je hebt het eindspel in gedachten al lang gespeeld
De rollen en taken zijn zoals jij wilt verdeelt
Zoals jij het bedacht, zo zal het zijn

Het doek gaat op voor de laatste keer
En jij regelt alles nog eens een keer
Niemand hoeft de knoop door te hakken
Jij laat zelf het doek dan zakken

En wij kijken toe
Daar ga je, moe
Eindelijk rust, en dat is fijn
Vol vertrouwen
breekt de laatste lijn

© HaFri Poetry 31.03.2011

 

HaFri Poetry February 2011

Every day

I enjoy your mysterious way

When the night is dark as could be
You come, like a falling star to me
-make a wish – make me wish –

You found me
And i didnt know what I had missed
Until I found you

Life has so many mysterious ways
And I love to walk their paths
Hand in hand

O, let it never end

 

Je hebt me gevonden
En ik wist niet wat ik gemist heb
Voor die tijd

Het leven heeft zo veel mysterieuze wegen
En zo lopend kwam ik jou daar tegen

Hand in hand, niet meer alleen
Met jou kan ik overal heen
In jou vind ik mijn doel
Een wonderbaarlijk, mysterieus gevoel

© HaFri Poetry 17.02.2011

Your move
Makes me stand still
Your smile
Makes my eyes watering
Your breath

takes mine away

Your eyes
Let me drown
Your laughter
Makes me dizzling in happiness

Your mouth
let my heart smile
Your tears
Brighter than sunlight
Your charms
Warmer than tea

Is it love?

I dont know
But what I am sure about
My life loves thee

Als jij beweegt
Sta ik stil te kijken
Als jij lacht
schieten de tranen in mijn ogen
En jouw adem
Neemt mijne weg

Jouw ogen
Laten mij verdrinken
Jouw glimlach
laat me duizelen van geluk
En jouw mond
Laat mijn hart schijnen

Je tranen
Helderder dan het licht van de zon
Jouw charmes
Warmer dan thee

Heb ik het over liefde? 

Ik weet het niet
Maar een ding weet ik wel
Mijn leven draait om jou, en ik draai met je mee

© HaFri Poetry 22.02.2011

The secret we share
The secrets we play
Hidden safely
Knowing
that our words
will not be miss heard

Mutual respect, deep inside
Extending friendship, eternal and bright

Comfortable as can be
Understood by you and me
No one else needs to understand
Between you and me, the words do end

Recognition, joy, even closer then until now
At the same time the distance, funny, somehow
A contradiction it could be
But for me
with you
It’s a bliss, simply

The secret we share
No one else is aware
And that is how it should be
We do understand
Even when we use words that should not be


Het geheim dat we spelen

Veilig verborgen
Zonder zorgen
Dat verkeerde oren
het ooit zullen horen
Wederzijds diep vertrouwen
Vriendschap nog dieper uitbouwen

Een veilig gevoel
Jij weet wat ik bedoel
En niemand anders hoeft het te begrijpen
Omdat het niet verder komt

Herkenning, blijdschap, nog dichter bij elkaar
En gelijk op afstand, dat lijkt wat raar
Een contradictie zou het kunnen zijn

Maar voor mij
is het met jou
alleen maar fijn

Het geheim wat wij delen
Niemand die er ooit van hoort
En zo is het goed
Wij begrijpen elkaar
ook al gebruiken we soms een ander woord

© HaFri Poetry 26.02.2011

HaFri Poetry Oktober 2010

When you call my name
I will be there
And when you don’t call my name
I am there, even more

We dont need words
And I know  that you know it too

When you need me
I am next to you
And when you dont need me that much
I stand shoulder to shoulder

It is so natural
It goes without saying

But where are you

The time I call for you?

Als jij me roept
Dan ben ik er altijd

En als je me niet roept
Dan ben ik er meer

Woorden zijn niet nodig
En ik weet dat ook jij dat weet

Als jij me nodig hebt
Dan sta ik naast je
En als je me niet zo hard nodig hebt
staan we schouder aan schouder

Het spreekt zo vanzelf
Het is zo vertrouwd

Maar waar vind ik jou

Op het moment dat ik niet roep?

© HaFri Poetry 14.00.2010

HaFri Poetry September 2010

Why am I so careful with you
Why do I let you that free
While I, not for a moment
Can be without you anymore?

I hold you in my hand
And fold my fingers carefully
Until I feel you itching
Slowly I open them again

Amazing,
you dont move
You dont fly away
as if you know
That I let you go

You choose to rest, for a while
before you fly your own way again
Leaving me,
filled with faith

that you
sooner
and later
will be back
where you belong

Bliss.

waarom ben ik zo voorzichtig met jou

waarom laat ik jou zo vrij
Terwijl ik geen moment
meer zonder jou kan zijn?

Ik hou je in mijn hand
En vouw de vingers voorzichtig toe
Totdat ik je voel kriebelen#
En langzaam doe ik de vingers weer open

Wonderlijk,
je blijft zitten
je vliegt niet weg
Alsof je weet
dat je mag gaan

Je kiest ervoor eventjes te rusten
Voor je je eigen weg weer fladdert
En je mij achter laat,
in vol vertrouwen

dat jij
vroeger
en later
weer zal zijn
waar je vandaan gekomen bent

heerlijk.

© HaFri Poetry 14.09.2010

When life is tough
When you’ve had enough
Or, just for fun
Just call my name
And I will be there

That’s nothing new
I always was there for you
and still I am
Answering your call
Caring, for anything and all

You ask me, come to me
And I am there

You ask me, talk to me
And I am the ear

On a distance
very near

I will be there
No matter when you need me
Your head at my shoulder

But, my dearest friend
when I call you
that very one moment that I need you

I dont hear you
I dont see you
Than I am nowhere
it is just me

Als het leven zwaar is
Als je het even niet ziet zitten
Of, gewoon voor je plezier

Je hoeft me slechts te roepen
En ik ben er,
 ik ben hier

Dat is niets nieuws

Ik was er altijd voor jou
en ben er nog steeds

Antwoord op jouw roepen
Zorgend voor alles en de rest

Je vraagt, ben je er
En ik ben er

Je vraagt, praat met me
En ik ben een en al oor

Op een afstand

Heel dichtbij

Ik zal er zijn
Het maakt niet uit wanneer je me nodig hebt
Jouw hoofd op mijn schouder

Maar mijn lieve vriend

Als ik jou roep
Als ik jou nodig heb,
die ene enkele keer

Dan hoor ik je niet
Dan zie ik je niet
Dan ben ik nergens meer

HaFri Poetry 14.09.2010

 

HaFri Poetry August 2010

Walking on glass

Careful not to break it
Do I choose my words
Not too cheery, not to quiet
Well chosen, but not overdone
Because I realy want to know
want to know, how you are realy doing

Step by step I walk forward
and at the other side you stand
Every tiny step brings me closer
Makse me more who I am

I take another step
Hear the cracks of the fragile glass
is there a way back?
Sure, there is
But I dont want that
I want to go to you

Not risking all
but risking things is okay
Carefully I put down my foot
Am I doing well? Was the sound too loud?
Ah, what does it matter

I am me, you are you
If I have to be careful for you
the glass may brake
But in fact
we both know better

And with some firm steps
Open words
Clear and not to be understand false
am I
as it should be
in a few steps
of seconds
Fully at your side again

Voorzichtig dat het niet breekt
Kies ik mijn woorden
Niet te uitbundig, niet te ingetogen
Bewust, maar niet overdreven
Echt omdat ik wil weten
Wil weten hoe het echt met je gaat

Stapje voor stapje ga ik vooruit
en aan de andere kant, daar sta jij
En elk stapje brengt me dichterbij
maakt me meer mijzelf

Ik doe nog een stap vooruit
hoor het fragile glas kraken
Kan ik nog terug?
Ja, dat gaat
Maar ik wil niet
Ik wil naar je toe

Niet ten koste van alles
Maar wel door risikos te nemen
Voorzichtig zet ik mijn voet weer neer
Doe ik het goed? was ik te luid?
Ach, wat maakt het uit

Ik ben ik, en jij bent jij
Als ik voor jou voorzichtig moet zijn
Zal het glas maar breken
Maar eigenlijk, weten we allebei
beter

En met een paar flinke stappen
Duidelijke woorden
Helder en niet verkeeerd te verstaan
Ben ik
zoals het hoort
Binnen enkele stappen
van secondes
weer helemaal bij je

© HaFri Poetry 03.08.201ß

 

As long as you keep talking
That long I will be listening
and our hearts are chained
as long as we should be

As long as you just tell what you mean
as long as you just tell how you feel
Angry, desperate, full of sadness
Passionate, cheery, no matter what but real

As long as you just talk on
Our friendship will be strong
I come to you
just wait and see

as long as you can talk with me
That long I will reply
Even when no one hears the words
I am here, you know why

Just keep on talking with me
I realy know what you should mean
and most of all, what is not said

I felt that way
with you

From the moment that we’ve met

Zo lang jij maar blijft praten
Zo lang blijf ik wel luisteren
En zullen onze harten
Altijd aan eenander kluisteren

Zo lang jij maar zegt wat je bedoelt
Zo lang jij vertelt hoe je voelt
Boos, wanhopig, vol verdriet
Aanhalig, lachend, wat al niet

Zo lang jij maar met mij blijft praten
Dan hoef je me niet te haten
Ik kom naar je toe
En hoor je

Zo lang jij maar met mij kan praten
Zo lang praat ik terug
Ook als niemand ons hoort
ik ben er, voor je

Blijf maar met mij praten
Ik hoor wel wat je zegt
En vooral wat je bedoelt
Dat heb ik heb bij jou

altijd zo gevoeld

© HaFri Poetry 24.08.201ß