Archiv der Kategorie: family

HaFri Poetry April 2011

De kandelaar

 

Ze geeft me het verlate present
Onder jouw moede ogen
Bij jouw zieke gezicht
Dat zichtbaar geniet
Vredig glimlachen we naar elkaar
Ik pak het uit, ben blij verrast

Omdat het precies bij me past
Het licht vind plaats in de kandelaar
Ook dat ontgaat je niet

Een maandenoud bericht
In een vreemde taal

Je heft je hand, geef mij die krant
Wat er staat is niet belangrijk

We lezen allemaal hetzelfde
Een moment om nooit te vergeten

Oma, moeder, vader, kind

© HaFri Poetry 01.04.2011

The silence that you let
Screams me awake from my sleep
The emptiness you leave
Is filled with memories

The memories that you let
Do fill the now with the past
The words you did speak
Do reach my heart

The joy that you let
Comes into me
At the moments that I just dont know it anymore
When my tears have to shed

You did leave us so much
We did get our part
All what you wanted came to you
And at the moment you knuew it was all right
You knew it was your time to depart

Wat is gelaten

De stilte die je laat
Schreeuwt me wakker uit mijn slaap
De leegte die je laat
Is zo vol met herinneringen

De herinneringen die je laat
Vullen mijn heden met verleden
De woorden die je sprak
Dringen door tot in mijn hart

De vreugde die je laat
Komt tot me
Op de momenten dat ik het even niet meer weet
Als mijn tranen moeten stromen

Je liet ons zo veel
We kregen ons deel
Alles wat je wilde is gekomen
En toen alles goed was

wist je dat jouw tijd was gekomen

 


A precious gift, from years ago
Guides me night and day
we could share love and sorrow
I never get lost with you on my way

It is like all the moments in my heart
The tear, the letting go
The warm hug, the thing to know
Never we shall tear apart

Small but full of power and light
I never expected you to be so bright
We did return to where I got you, my precious gift
You stood next to mother’s bed when she left

My small precious buddha
Unnoticed, so close
Guided her at her latest moments
And only I was aware your host

My precious little buddha
Took care for a peacful farewell
And did return with me full of power
Faith, trust, and wishing well

Een geschenk, van jaren geleden
Begeleid me sindsdien elke dag
Lief en leed mochten we delen
Elke keer als ik het zie, is er de lach

De kleine Boedda draag ik met me mee
Net als al die momenten in mijn hart
De traan, het los laten
De warme omhelzing, het zeker weten
nooit alleen te zijn

Klein, maar vol met kracht
Wie had dat toendertijd gedacht
Samen keerden we terug
Naar de stad waar ik het kreeg

Mijn kleine geschenk
Stond naast je bed
Toen je afscheid nam

Mijn kleine Boeddha
zo onopvallend, en toch zo nabij
Begeleidde je laatste momenten

En ik was erbij

© HaFri Poetry 28.04.2011

Elke keer gebeurt het weer
En denk maar niet dat ik er van leer
Als ik even een foto wil klikken
of een sms wil tikken

Openbaar, of in het geniep
Het maakt niet uit, steeds weer die piep
En als ik kijk, dan weet ik al
Wat het apparaat me melden zal

Battery empty, please reload
Argh, een eindeloos gekl..t
Waar heb ik die adapter gelaten
Ik haat die oplaadbare apparaten

na vloeken en soms dagen zoeken
Hangt het apparaat weer aan de stroom
Aan een draadje, heel gewoon
Hoezo heet zoiets draadloos genot
Dat opladen maakt me haast zot

Mobiele appraten, we kunnen niet zonder
Maar als ze leeg zijn, begint het gedonder
dan moeten ze, net als alles heel fijn
Gewoon ouderwets, aan de lijn 

Every time it happens again
And dont think I learn my lesson, man
When I want to take a pic
Or want to text a message with a click

When I am awake, or barely asleep
Sneaking comes that horrible beep
and when I look, I know right away
What the high tech tingy wants to say

Battery empty, please reload
What the heck, I thought it’s remote?
Where is the charger, I dont know
Mobile services, I hate them so

Searching for more than just an hour
I finally find the fitting power
What do you mean mobile device
it makes me nuts, melts all my ice

We cannot do without this technolocy
But beweare when the things are indeed empty
Than there is only the traditional wire
That returns our mobile life back to fire

🙂

© HaFri Poetry 29.04.2011