Archiv der Kategorie: nederlands

Zandvoort aan zee

 

The sea, it is our therapy, and we visit it, when we can, at least once a year.

This year it was in November.
Even when there is not much sun, it is simply what we need.

click at the small images for a better view, enjoy!

Breakfast with this view. That means holiday. Zandvoort (again!)

A traditional dinner in Le Flamboyant, in Haarlem, with Petra (who took this photo) and Iwan.

We

The sea

The seagulls

The beach

« 1 von 2 »

Beach Treasures

Zandvoort

Haarlem

Food and more …

HaFri Poetry March 2011

You can not drown into your sorrow
You can try it today, want it tomorrow
I won’t let you, not later, not now
And please dont ask me how

I shall not let you go down
And when you think you will always drown
I will be there and tug you ashore
As long as my arms can carry you, and more

I shall not see when you will loose
Because it’s you. Always. Who I choose
My grip is firm, even when you dont realize so
I am still there when you are filled with sorrow

Listen carefully to what I say
I am there, always, no matter how tough, never far away
There is no distance between you and me
I stand next to you, just look and see

Behind you, to drop your fall
Tensing your deepest desire and all
Come to me, it is okay, the way it is
I am with you
Even when this is the last there is

Je kunt niet verdrinken in je verdriet
Je kan het proberen, maar het gaat niet
Ik laat het niet toe

Vraag me niet hoe
Ik laat je niet verdrinken
Hoe diep je ook wil zinken
Ik duik en breng je op het droge
Zo lang mijn armen je dragen mogen

Ik zal niet toekijken hoe ik je verlies
Omdat ik, altijd, voor jou kies
Ik hou je vast, ook al merk je het soms niet
Omdat je hart vol is van verdriet

Luister maar goed, naar wat ik zeg
Ik ben er, altijd, hoe moeilijk ook, en nooit ver weg
Afstand bestaat niet, je bent bij mij
Ik sta voor je, zij aan zij

Achter je, om je op te vangen
En ik speur het diepste verlangen
Kom maar, het is goed zoals het is
Ik ben bij je
ook als het het laatste is

© HaFri Poetry 23.03.2011

Hope

a dark cloud Hangs into the sky
I feel restless, and I know why
It’s the magical nature, playing with me
Life lessons, be not, or to be

The rain will fall, it’s comming near
The darkness approaches, now should I fear
I can join the ones that warn for thunder and fire
I prefer to choose another wire

I will face what comes, with open eyes
I will not tell myself anymore lies
I am full with faith
No matter what the shadow will bring
It will pass, and the birds again will sing

I look forward to the sunlight again
And if you think I am a cold and heartless man
I shall not argue with what you believe
And keep on trusting in what I achieve

The drops fall down, the wind starts to blow
Some are sheltering, others run and go
I face it with a grin
I never let it in

The hail hits me, the flashes deafen my ear
No matter what, I do not fear
When my time has come, than it has to be
Until than, nothing realy matters to me

The cloud floats over, as it begun
Rain disappears, makes place for the sun
I stay there, wet and cold
I should not when I had not hold

You 

in my arms, in my heart
I promise, we shall never part
I lean on you, you live in me
Until the last breath, whenever it should be

Together with you, I can face the time
Bearing the darkness, breathing the shine

© HaFri Poetry 28.03.2011

Who am I, to tell you what to do
Who am I, to decide what’s good for you
Why should I know better
what realy does matter

You know better than anyone
When your moment has come
Now, at the almost end
You lay it in someone others‘ hand

Strangers will judge the final trial
and it will be without a denial
You know what you want, and what you will get
It’s your decision, it wont make me sad
To see when you finally find your rest
It’s all that I want, if it is the best

Strangers will say, it’s okay, to do it now
and they will tell us where and how
The last decision that is to make
They will decide the final brake

Is this true? I dont know
To me it just looks like so
Because behind the screen
It is you who has foreseen
You did make your plan
You did drew the lines 

Cutting your final string
No one else who needs to bring
Or sharpen the knife
Because the final cut
will close this part of life

Wie ben ik, om je te vertellen wat je moet
Moet ik jou zeggen, wat slecht is of goed
Zou ik het echt beter weten, wat en hoe
Ach, wat doet het er allemaal niet meer toe

Beter dan ieder ander, die je kent
Weet jij wanneer je er echt aan toe bent
Aan het einde, wat snel nader komt
Hangt jouw toekomst af,
van wat men van jouw heden vond

Je weet wat je wil, en dat je het zal krijgen
Het is jouw beslissing, en ik zal slechts zwijgen
Om te zien dat je eindelijk je rust weer vind
Dat is alles wat ik wil, jouw rust wenst jouw kind

Vreemden zullen zeggen, het is goed, het is de tijd
En spoedig voel je jezelf bevrijd
De laatste beslissing komt eraan
De laatste knoop doorgehakt, in je bestaan

Is het goed? Ik zou het niet weten
Alternatieven, ze maken het niet beter
Achter de schermen trek je aan de lijn
Je hebt het eindspel in gedachten al lang gespeeld
De rollen en taken zijn zoals jij wilt verdeelt
Zoals jij het bedacht, zo zal het zijn

Het doek gaat op voor de laatste keer
En jij regelt alles nog eens een keer
Niemand hoeft de knoop door te hakken
Jij laat zelf het doek dan zakken

En wij kijken toe
Daar ga je, moe
Eindelijk rust, en dat is fijn
Vol vertrouwen
breekt de laatste lijn

© HaFri Poetry 31.03.2011

 

HaFri Poetry Oktober 2010

When you call my name
I will be there
And when you don’t call my name
I am there, even more

We dont need words
And I know  that you know it too

When you need me
I am next to you
And when you dont need me that much
I stand shoulder to shoulder

It is so natural
It goes without saying

But where are you

The time I call for you?

Als jij me roept
Dan ben ik er altijd

En als je me niet roept
Dan ben ik er meer

Woorden zijn niet nodig
En ik weet dat ook jij dat weet

Als jij me nodig hebt
Dan sta ik naast je
En als je me niet zo hard nodig hebt
staan we schouder aan schouder

Het spreekt zo vanzelf
Het is zo vertrouwd

Maar waar vind ik jou

Op het moment dat ik niet roep?

© HaFri Poetry 14.00.2010

HaFri Poetry July 2010

Dont expect me to whine or complain
All in all I did enjoy it
the many football days
some in glory and victory
and other a bit less

What does it matter
Life goes on
After that, for a month
it did roll in a different way

No, don’t expect me to complain
The flags are gone again
Stored at a special place
Until next event
Where we shall be proud at our people again
Just as it should be

No, I wont complain
About the sleepless night
Wrong, it was just the heat that kept me awake
Did you expect different?
A sip of water, or another refreshment
But today, if it is possible no orange juice
Just for a moment another color
Just for a moment, not too much

Yes, life goes on
and that’s perfectly well to me
Further, a satisfied feeling
and far away
hard to hear
the last sound of the fufuzela

or.. err
Maybe next time I should put some less onions in my food
😛

Mij zal je niet horen klagen
Ik heb ten slotte genoten
Van de vele voetbaldagen
Sommigen in glorie en victorie
en eentje wat minder

Wat zal het
Het leven gaat door
Nadat het een maand
een beetje anders gerold is

Nee, mij zal je niet horen klagen
De vlaggetjes zijn opgeruimd
Op een mooi plekje
tot het volgende evenement
Waarin we weer trots op onze mannen zijn
Zoals het hoort

Nee, ik klaag niet
over de slapeloze nacht
dat kwam door de hitte, of had je anders gedacht?
Een slokje water, of iets fris
Als het vandaag maar geen sinaasappelsap is
Even niet zo veel oranje
even niet zo veel franje

Ja, het leven gaat door
En ik vind het prima hoor
Verder, met een voldaan gevoel
En heel in de verte
heel zachtjes
hoor ik nog een fufuzela

of .. hm..
misschien moet ik toch iets minder uien in het eten stoppen 😛

© HaFri Poetry 12.05.2010


Over and over again
I keep the door open for you
You just have to walk through
Over and over again
You slam the door in front of my nose

Over and over again
I carefully tell you how I feel
Because I know, you wont forget my mistakes
Over and over again
You tell me that I dont understand what you feel

Over and over again
We clash together
And why?
Because I am silly and a lie?

No, I never will be perfect
And making mistakes, I have plenty to go
I as well will not forget
The moments that you make me sad
But to forgive, yes I did learn that

My wish is that you
once
will be open to see the real me
I realiz that has to grow
and in the meantime I charish you
while you think it is ignore

Communication problems, as in a generation gap
Who is crying the loudest?
Who cant hear?

Over and over again
A bruise at the head
One thing you should know
My loving you
My being proud
will be
over and over again

—Telkens weer
Hou ik de deur voor je open
Je hoeft slechts naar binnen te lopen
Telkens weer
doe je de deur voor mijn neus weer dicht

Telkens weer
Zeg ik voorzichtig wat ik voel
Omdat ik weet dat je mijn fouten niet vergeet
Telkens weer
Zeg je dat ik niet begrijp wat jij bedoelt

Telkens weer
Knallen we tegen elkaar
En waarom?
Gedraag ik me echt zo dom?

Nee, perfekt zal ik niet zijn
En fouten maken, ik moet er nog velen
Ook ik vergeet niet
De momenten van verdriet
Maar vergeven, ja, dat heb ik geleerd

Ik hoop dat je
ooit
nog weer eens mijn ware ik zal willen zien
Maar dat moet nog even groeien
Ondertussen koester ik je
Terwijl jij denkt dat ik je verwaarloos

Communicatieproblemen, als in een generatiekloof
Wie schreeuwt er nu het hardst?
Wie is er doof?

Telkens weer
Een buil op de kop
Maar weet een ding
Mijn houden van
Mijn trots zijn
Is telkens meer

© HaFri Poetry 15.05.2010


Aaah, you are talking to me
Do I need to listen?
I guess not
Some things never need to change

Aaah, you’re not happy today
Poor you, maybe it helps
When you tell me
your neverending story

Aaah, you wonder why I treat you like this
I tell you what
You know the answer better than me
It’s not that I hate you
but just what you give

Aaah, you do feel better?
Great, I am so happy for you
And I cant wait til next cry
to make you happy again

Aaah life is so wonderful
Because you showed up in my life
Aaah life is so great
How could I wish more, than reflecting you

Aaah, you say you cant scream anymore
Your tears did silence your voice
Aah, there you are, silent in the corner
Now, for the first time
You are what you are telling me

Aah, dont spill your words
Because I read between your lines
Don’t tell me the truth
I know what it is
from the first moment we met

aah

 

Aaah, je praat met mij
Maar moet ik wel luisteren?
Ik denk van niet
sommige dingen hoeven niet te veranderen

Aaah, je bent niet gelukkig vandaag
Arme jij, misschien helpt het
als je me jouw verhaal vertelt
Het verhaal wat nooit een einde neemt

Aaah, je vraagt je af waarom ik je zo behandel
Ik zal je zeggen
Dat jij het antwoord veel beter kent dan ik
Nee, ik haat je niet
Het is slechts wat je geeft

Aaah, je voelt je alweer beter?
Mooi, ik ben blij voor je
En ik kan niet wachten, op de volgende traan
waarmee ik je weer gelukkig maken kan

Aaah het leven is zo prachtig
Omdat jij in mijn leven bent gestapt
Aaah he leven is zo fijn
Wat kan ik me meer wensen, dan jou te reflecteren

Aaah, je zegt dat je niet meer kan roepen
Je tranen brachten je stem tot zwijgen
Aaah, daar zit je, stil in een hoekje
Nu, voor de eerste keer
Ben je wat je zegt

Aah, verspil je woorden toch niet
want ik lees tussen jouw regels
Vertel me de waarheid maar niet
Ik ken ze al
vanaf het eerste moment dat ik jou heb ontmoet

aah

© HaFri Poetry 22.05.2010


I know
It is not for the first time
And definitely not the last
But every time it hits me again
and probably, every time stronger

How often did I hear such message
How many lives did it disturb
How many tears have been shed
Shall I ever learn
To accept this

I saw it approaching for a while
Yesterday I knew it for sure
Today, a message from one more
Ah, I do not count them for a long time
I just remember the names
And, most of all, the human behind

I know
It is not for the first time
How many times will I hear it again
I take a very deep breath
Should almost swear about it

I cant change it
But as a very poor comfort
I share a tear in the sadness
The unreachable enemy
Who splashes life into pieces

Abd every time when I hear such news
It slaps me right into my face
That one slap might not hurt too much
The pain comes by the many repeats

I know
It is not for the first time
but it hits me deep
every time again


Ik weet
het is niet de eerste keer
En ook niet de laatste
Maar steeds raakt het me weer
en misschien, telkens meer

Hoe vaak heb ik dit bericht al niet gehoord
Hoe veel levens heeft het verstoord
Hoe veel tranen zijn er gestort
Zal ik ooit leren
Het te accepteren

Ik zag het al aankomen, enige tijd
En gisteren hoorde ik het definitief
En vandaag, hoorde ik het van nummer twee
ach, ik tel al lang niet meer mee
Onthou slechts de namen
en vooral, de mens daarachter

Ik weet
Het is niet de eerste keer
Hoe velen malen zal ik het nog horen
Ik slaak een diepe zucht
Ik zou er haast van vloeken

Veranderen kan men het niet
Maar als schrale troost
Een traantje delen in het verdriet
Een vijand die niet je niet kan vatten
Die levens uit elkaar doet spatten

En elke keer, bij zo een bericht
Krijg ik een slag in mijn gezicht
Die ene klap doet dan wellicht niet zo zeer
De pijn komt door het telkens weer

Ik weet
Het is niet de eerste keer
Maar het raakt me
elke keer meer

© HaFri Poetry 27.05.2010

 

HaFri Poetry 06 2010

stand still

It is not often that it makes me standing still
Because I’m alife, and, often, not want to will
But now and than it has to be
A bit of pain, a breathless me

Saying goodbye, being a bit sad
From something in myself
or for someone you care for

Than my lifes is standing still
And I think back, to who I lost
Or, better
To who is forever with me
Living through my memory

It doesnt always makes me standing still
Life goes on, for you, and me, and will
But when I am forced to stop now and then
And am confrontated with the dead again
Then I notice that
by saying goodbye again and again
Life did learn me a lot

I live the day
with a tear, but most of all with a smile
And when the jump into the dark is made
I look backwards for a second,
with a good feeling, what touches me

I think that
Today
There is one person
who knows exactly what I feel

Ik sta er niet altijd bij stil
Omdat ik leef, en gewoon ook niet altijd wil
Maar af en toe dan moet het zo zijn
Even slikken, eventjes pijn

Afscheid nemen, een beetje verdriet
Van iets van jezelf
Of van iemand die je graag ziet

Dan staat mijn leven even stil
En denk ik terug aan wie ik verloor
Of beter nog
aan wie voor eeuwig bij me is
Hun herinnering leeft in hun gemis

Ik sta er niet altijd bij stil
Het leven gaat verder, voor jou en voor mij
Maar als ik dan gedwongen ben even te stoppen
En met de dood wordt geconfronteerd
Dan merk ik dat ik
door telkens afscheid te nemen
veel van het leven heb geleerd

Ik pluk de dag
Met een traan, maar vooral met de lach
En als dan de sprong in het duister wordt gemaakt
Kijk ik even om, met een goed gevoel dat me raakt

Ik denk dat
vandaag
er een iemand is
die precies weet
wat ik bedoel

© HaFri Poetry 10.06.2010

What makes you afraid
Why do you hide
behind your wall of words
and reasons why you hide

What scares you so much
When you never give anything
How can you loose
when your input is nothing?

what is it, that scares you so much
that you believe in your own fantasy
Me alone against the world
What is it, that scares you that much
that the only thing you want, is building your wall higher
spilling your life with that
and at the same moment I hear you screaming, let me out!

What worth is your scream
when you remain in your dark corner
where your doom-thinking comes true?
What worth is your scream
when you in fact don’t want to break trhough the wall

If you want … do it
And yes, I assure you, it will hurt
But I promis you simultaneously
that you will win more
than just your confidence

If you realy want .. tear off your wall
Of course it is scary
When you step outside
Take my hand

Or those of others
who you even could not see
in your dark corner

You will see, it’s worth it
You will see, you will win
much more
than your darkest fantasy could imagine

© HaFri Poetry 19.06.2010