Archiv der Kategorie: PsP

HaFri Poetry February 2011

Every day

I enjoy your mysterious way

When the night is dark as could be
You come, like a falling star to me
-make a wish – make me wish –

You found me
And i didnt know what I had missed
Until I found you

Life has so many mysterious ways
And I love to walk their paths
Hand in hand

O, let it never end

 

Je hebt me gevonden
En ik wist niet wat ik gemist heb
Voor die tijd

Het leven heeft zo veel mysterieuze wegen
En zo lopend kwam ik jou daar tegen

Hand in hand, niet meer alleen
Met jou kan ik overal heen
In jou vind ik mijn doel
Een wonderbaarlijk, mysterieus gevoel

© HaFri Poetry 17.02.2011

Your move
Makes me stand still
Your smile
Makes my eyes watering
Your breath

takes mine away

Your eyes
Let me drown
Your laughter
Makes me dizzling in happiness

Your mouth
let my heart smile
Your tears
Brighter than sunlight
Your charms
Warmer than tea

Is it love?

I dont know
But what I am sure about
My life loves thee

Als jij beweegt
Sta ik stil te kijken
Als jij lacht
schieten de tranen in mijn ogen
En jouw adem
Neemt mijne weg

Jouw ogen
Laten mij verdrinken
Jouw glimlach
laat me duizelen van geluk
En jouw mond
Laat mijn hart schijnen

Je tranen
Helderder dan het licht van de zon
Jouw charmes
Warmer dan thee

Heb ik het over liefde? 

Ik weet het niet
Maar een ding weet ik wel
Mijn leven draait om jou, en ik draai met je mee

© HaFri Poetry 22.02.2011

The secret we share
The secrets we play
Hidden safely
Knowing
that our words
will not be miss heard

Mutual respect, deep inside
Extending friendship, eternal and bright

Comfortable as can be
Understood by you and me
No one else needs to understand
Between you and me, the words do end

Recognition, joy, even closer then until now
At the same time the distance, funny, somehow
A contradiction it could be
But for me
with you
It’s a bliss, simply

The secret we share
No one else is aware
And that is how it should be
We do understand
Even when we use words that should not be


Het geheim dat we spelen

Veilig verborgen
Zonder zorgen
Dat verkeerde oren
het ooit zullen horen
Wederzijds diep vertrouwen
Vriendschap nog dieper uitbouwen

Een veilig gevoel
Jij weet wat ik bedoel
En niemand anders hoeft het te begrijpen
Omdat het niet verder komt

Herkenning, blijdschap, nog dichter bij elkaar
En gelijk op afstand, dat lijkt wat raar
Een contradictie zou het kunnen zijn

Maar voor mij
is het met jou
alleen maar fijn

Het geheim wat wij delen
Niemand die er ooit van hoort
En zo is het goed
Wij begrijpen elkaar
ook al gebruiken we soms een ander woord

© HaFri Poetry 26.02.2011

HaFri Poetry 06 2010

stand still

It is not often that it makes me standing still
Because I’m alife, and, often, not want to will
But now and than it has to be
A bit of pain, a breathless me

Saying goodbye, being a bit sad
From something in myself
or for someone you care for

Than my lifes is standing still
And I think back, to who I lost
Or, better
To who is forever with me
Living through my memory

It doesnt always makes me standing still
Life goes on, for you, and me, and will
But when I am forced to stop now and then
And am confrontated with the dead again
Then I notice that
by saying goodbye again and again
Life did learn me a lot

I live the day
with a tear, but most of all with a smile
And when the jump into the dark is made
I look backwards for a second,
with a good feeling, what touches me

I think that
Today
There is one person
who knows exactly what I feel

Ik sta er niet altijd bij stil
Omdat ik leef, en gewoon ook niet altijd wil
Maar af en toe dan moet het zo zijn
Even slikken, eventjes pijn

Afscheid nemen, een beetje verdriet
Van iets van jezelf
Of van iemand die je graag ziet

Dan staat mijn leven even stil
En denk ik terug aan wie ik verloor
Of beter nog
aan wie voor eeuwig bij me is
Hun herinnering leeft in hun gemis

Ik sta er niet altijd bij stil
Het leven gaat verder, voor jou en voor mij
Maar als ik dan gedwongen ben even te stoppen
En met de dood wordt geconfronteerd
Dan merk ik dat ik
door telkens afscheid te nemen
veel van het leven heb geleerd

Ik pluk de dag
Met een traan, maar vooral met de lach
En als dan de sprong in het duister wordt gemaakt
Kijk ik even om, met een goed gevoel dat me raakt

Ik denk dat
vandaag
er een iemand is
die precies weet
wat ik bedoel

© HaFri Poetry 10.06.2010

What makes you afraid
Why do you hide
behind your wall of words
and reasons why you hide

What scares you so much
When you never give anything
How can you loose
when your input is nothing?

what is it, that scares you so much
that you believe in your own fantasy
Me alone against the world
What is it, that scares you that much
that the only thing you want, is building your wall higher
spilling your life with that
and at the same moment I hear you screaming, let me out!

What worth is your scream
when you remain in your dark corner
where your doom-thinking comes true?
What worth is your scream
when you in fact don’t want to break trhough the wall

If you want … do it
And yes, I assure you, it will hurt
But I promis you simultaneously
that you will win more
than just your confidence

If you realy want .. tear off your wall
Of course it is scary
When you step outside
Take my hand

Or those of others
who you even could not see
in your dark corner

You will see, it’s worth it
You will see, you will win
much more
than your darkest fantasy could imagine

© HaFri Poetry 19.06.2010

Hafri Poetry 05 2010

I swallow up my words
Because what I want to say
Should break you

I keep my words for myself
Perhaps that
should have done well
if you had done that too
How harsh and cold they were
And not for the first time
But definitely for the last

All our good memories
I refuse
to let them disappear
by this not needed hate
An unspoken reason
I can not just let it go

I will keep on wondering why
But I dont want to know the answer
The scissors
you cut with
are sharp

And I let go
Because the cut hurts
I refuse to let me hurt any further
That will happen never again

The line is cut
And can be put together, sure
when the scissors are put aside
It is up to you

Ik slik mijn woorden in
want wat ik wil zeggen
zou je breken

Ik hou mijn woorden bij me
Misschien had dat
ook voor jou goed geweest
Wat waren ze hard en koud
En niet voor de eerste keer
Maar wel voor de laatste.

Al die goede herinneringen
Ik weiger
Ze te laten verdwijnen
Door een ongegronde haat
Iets wat niet is uitgesproken
En me daarom niet met rust laat

Dus vraag ik me af waarom
En ik hoef het antwoord niet te weten
De schaar waarmee
je knipt
is scherp

En ik laat los
Want dat geknip doet zeer
Ik weiger me verder te laten kwetsen
Dat gebeurt dus nu niet meer

De lijn is los
En kan natuurlijk weer aan elkaar geknoopt
Als de schaar terzijde is gelegd
Het is aan jou

© HaFri Poetry 03.05.2010

When I think of you
You there, me here
closer, farther away
Divorced by distance
Connected by heart
Than I dont need to say to you
I dont need to ask you what’s up

When I see you before my eyes
Your eyes with a smile, sometimes with a tear
So far away, so very near
I hug you simply a bit more to me
And let the silence speak

When I hear your voice
Laughing, in a song
In thoughs, in sorrow
Than I hear
Whatyou don’t need to say

I hear your smile
But even more when you
gently
close your eyes
Nothing to say, everything to feel
You and me, what we mean is so real

When I think of you
And that happens now and than
A smile enters my face
And .. every now and than..
my heart writes some words

When I think of you
I know
That I don’t need to say a thing

Yes, you are always around me
You are the silence inside

als ik aan je denk
jij daar, ik hier
dichterbij, verder weg
centimeters of duizenden meer
verbonden door het hart
Dan hoef ik niet altijd wat tegen je te zeggen
Ik hoef je niet te vragen, is er iets

Als ik je voor mijn ogen zie
de ogen met de lach, en soms ook met een traan
ver weg, zo dichtbij
Dan druk ik je gewoon nog even tegen me aan
En laat de stilte spreken

Als ik je stem hoor
Lachend, in een lied
In gedachten, soms bedroefd
dan hoor ik
wat je niet zeggen hoeft

Ik hoor je als je lacht
Maar meer nog als je zacht
je ogen sluit
Niets zeggen, alles voelen
Jij en ik, we weten wat we bedoelen

Als ik aan je denk
wat best wel eens gebeurt
Dan komt er een glimlach op mijn gezicht
En .. heel soms..
uit mijn hart een gedicht

Als ik aan je denk
Dan weet ik
dat ik niets hoef te zeggen

Ja, jij bent altijd om me heen
Jij bent de stilte in mij

© HaFri Poetry 03.05.2010

It is a beautiful day today
If you allow me this to say
I see the sun, conjurating a smile
Yes, it is a wonderful day

What a lovely day today
You act so happy, I love you that way
Is it the sun that makes you shine for a while
Or is it just your wonderful smile
Delightful, such a wonderful day

A wonderful day it is again
Bright blue sky, I enjoy it as much as I can
For a moment there are no clouds
No rain that pours, no pouts
Just a wonderful clear day

Such a warm and great day to hold
Not too warm, not too cold
Exactly the weather I love so much
And in addition
Me to you, and you to me

Yes, it is a blissful day
And I feel so happy
that I,
can share
this day
a tiny bit
with you

With you every day
is such a delightful day

Wat een prachtige dag
Als ik dat zo zeggen mag
Ik zie de zon, ze tovert een lach
Ja, het is een heerlijke dag

Wat een fijne dag vandaag
Je doet zo vrolijk, zo zie ik je graag
Is het de zon die jou doet stralen
of is het je lach
Heerlijk, zo een zonnige dag

Wat een mooie dag is het weer
Stralend blauwe lucht, ik geniet keer op keer
Even geen wolken
of regen meer
Een heerlijk stralende dag

Wat een fijne warme dag is het toch
Niet te warm, niet te koud
Precies het weer waar ik van houd
En daar komt nog bij
Ik van jou, en jij van mij

Ja, het is een heerlijke dag
En ik ben blij
dat ik die
een beetje
samen met jou
beleven mag

Met jou is elke dag
zo een heerlijke dag

© HaFri Poetry 19.05.2016

Schaap

Ik loop op 4 poten
gewoon omdat dat hoort
Ik heb ook nog een wollige staart
Maar daarmee maak ik echt niet meer vaart
ik sta rustig met mijn poten op de grond
En kijk -soms- schaapachtig in het rond
want dat kan ik als de beste

Ik eet gras
Gewoon omdat het lekker is
En soms krijg ik een sneetje brood
Dat geen mens meer lust
Maar ik, ik eet het gerust
en dan als toetje een klavertje vier
en wat water, liefst uit de rivier

Ik heb een vel van wol
De kleur, die kan je zelf wel zien
Collegas in wit of zwart
Van allen minstens zo’n honderd en tien
Ik ben niet graag alleen
Ik heb graag veel bollekes om me heen
En raak de draad maar zelden kwijt

Ik blaat als ik praat
en als je ons telt
Val je best snel in slaap
Zie hier het leven van het schaap
Ik ben om te knuffelen altijd bereid
En verheug me al op de sjaal die oma van me breit

Ach, ik mach niet mekkeren
Het leven van een schaap, is best een lekkere

© HaFri Poetry 20.05.2016

HaFri Poetry 01 2010

Sometimes
things just are wrong
Nothing good comes from me
Sometimes
I as well have such days
That I bent my head
Leave me alone, I am not here, for a bit
What a long time it takes, before this day has ended

I know, and tell myself time after time
After the rain the sun will shine
This shower will not last forever
Behind the horizont there is the light
But pft, at such a moment
please not
I want to be as small
Just want to be down

For a while in my corner
Nice and lonely I should be
With the safe wall
cozy around me
I slightly look up
Seeing just the stones

I DO remember
But I can’t see it ….
when I sit down
I have to rise
and climb a bit
Conquering my shadow

And when I than
Look over the wall
I see again what I did miss
I hear your smile
in my eyes
I feel your warmth
What never betrayed me

O yes, I never doubted
you are my friend
I stumble out of my corner
You deserve so much better

Sparkling sunshine greets me
Much too long hidden
How much I need this

I’ll be there
We shall be there
together

Sometimes
I feel me a bit alone
But always

as He wishes

I have friends like you
around me

—-____—–________——–________——–________—-____—-____

Soms
gaat het even niet
Dan komt er niets uit mijn handen
Soms
heb ook ik van die dagen
dat ik mijn kop laat hangen
Laat me met rust, ik ben er even niet
Wat duurt het lang, voordat die dag weer om is

Ik weet het, en vertel het mezelf
na regen komt zonnenschijn
en ook deze bui gaat voorbij
Achter de horizon is het weer licht
Maar pft, op dat moment
even niet
Ik ben even heel klein
En wil gewoon verdrietig zijn

Even in mijn hoekje
Lekker fijn alleen
Met mijn veilige muurtje
knus om me heen
Kijk ik langzaam weer omhoog
en zie alleen maar muur

Ik weet het weer
Ik zie het niet ….
als ik blijf zitten
Ik moet gaan staan
en even klimmen
Mijn schaduw overwinnen

En als ik dan
over de muur tuur
dan zie ik wat ik heb gemist
ik hoor jouw lach
in mijn ogen
Ik voel je warmte
die mij nog nooit heeft bedrogen

Ja, ik weet het zeker
Je bent mijn vriend
Ik kom uit mijn hoekje
je hebt beter verdiend

Stralend schijn je me tegemoet
Veel te lang verscholen
wat doet me dit toch goed

Ik kom er wel
Wij komen er
samen

Soms
voel ik me wel eens wat alleen
Maar altijd

-zo Hij het wil-

heb ik vrienden als jij
om me heen

© HaFri Poetry 19.01.2010