Archiv der Kategorie: Queen

HaFri Poetry November 2010

 

 


Bubbles

The wind is blowing, anywhere
they fly high in the air
Some higher
some a bit lower

The wind blows some
right into my sight
I can almost touch them
But I cant,
or maybe I wont

Amazed I look to them
Flying without wings
a colourful wonder of nature
Surrounded from air

I walk on
and one of them
chooses my way
a small poof
and it’s gone
a drop is left at my nose

The little boy smiles to me
Hey sir, see what I got from mom?
Cool, I reply,
make many more

Because your bubbles
Make me smile


Bellen

De wind waait overal
Laat ze hoog in de lucht vliegen
Sommigen hoger
Sommigen wat lager

De wind blaast er een paar
recht naar mij toe
Ik kan ze bijna aanraken
Maar doe het niet,
of beter, ik wil niet

Ik kijk gefascineerd naar ze
Vliegen zonder vleugels
Een kleurrijk wonder der nauur
Omringd door lucht

Ik loop verder
En een van hen
Kiest mijn weg
een kleine poef
en het is weg
een druppel blijft op mijn neus

De kleine jongen lacht naar me
Hee meneer, dit heeft mama me gegeven
Gaaf hoor, zeg ik. Ga zo door

want jouw bellen
laten mij lachen

© HaFri Poetry 14.11.2010


– Magic Years –

 

So many years
So many memories
And on days like this
It hurts
Way deeper than I can ever explain
Way deeper than one can imagine
Or, maybe,
Maybe YOU can

Ah, we cant turn back the clock
Aint it ashame
Knitting with only one needle
Drown in memories, tears and much more into joy

Listening to your music

Wondering where I will be
This time tomorrow
Jumping high?
Sinking in sorrow?

So many years ago

How many times
You captured my love
Stolen my heart
Changed my life
And you have no idea
Or maybe you have

No matter where you are
I will find you
Right until the end of the earth
I’ll get no sleep

So many years
And so many times
I did listen to your words

Maybe some day, one day
I will understand
all those many years
were with a reason

Yes,the good die young
And legends
Live forever

© HaFri Poetry 24.11.2010


Het is niet erg
Om te verliezen

Want alles is maar tijdelijk
Net zoals dat roem vergankelijk is

De verse sneeuw op de bomen
Smelt voor de zon

Mijn glimlach naar jou
Vervaagt naarmate ze langer duurt

Alles wat verdwijnt
Komt ooit
Veel mooier terug

Maar zo mooi als jij schijnt
Mag het wel voor altijd blijven
© HaFri Poetry 27.11.2010


Footprints

Your words
Tell me so much more
Than what you write or say

And the less is written
The less words are spoken
The better I understand you

Oh, dont get it wrong
I love the way you talk
Your laughter, your smile
They mean books to me

Like snowflakes
One thought is just a flake
And the many
Make a wonderful carpet

Covering all wounds and blurs
Leaving its beauty

Let’s walk over the snow
Let our footprints
Close to each other

Speak all the words
We dont need to say

—–
Jouw woorden
Vertellen me zo veel meer
Dan wat je schrijft of zegt

Des te minder er is geschreven
Des te minder woorden gesproken zijn
Des te beter versta ik je

Oh, begrijp me goed
Ik hou van hoe je praat
Je lach,  je glimlach
Ze spreken boekdelen

Als sneeuwvlokken
Een gedachte, slechts een vlok
En alles bij elkaar
Een prachtig tapijt

Dat alle wonden en builen bedekt
Haar schoonheid achter laat

laat ons over de sneeuw lopen
Laat onze voetstappen
Heel dicht bij elkaar
Alle woorden voor ons spreken
Die we niet hoeven te zeggen

© HaFri Poetry 29.11.2010